heel vervelend!
Ik zie net dat mijn powerpoint weigert up te loaden voor op mijn blog. (heb ik altijd weer!)
Ik had de foto’s eerst in te grote bestanden staan, maar had ze nu wel in jpg gezet, maar hij doet nog steeds heel moeilijk met uploaden. Ik had de powerpoint gemaakt over de douchecabine van onze winkel die om het ervaren draaide.
Ik heb toch voor de zekerheid de meeste foto’s uit mijn presentatie maar eventjes op mijn blog gezet. Ik hoop dat ik morgen op school, met wat sneller internet dan dat ik hier heb, mijn ppt er wel op te kunnen krijgen.
Filed under: Zonder categorie | Leave a Comment
geretteketet op blaak
Ik zat vandaag trouwens te wachten op station Blaak. Om te wachten op de trein naar mijn ouders. En toen hoorde ik wat getingel. Dus ik liep verder, nieuwsgierig naar waar dat geluid vandaan kwam.
En toen stonden er een aantal Braziliaanse jongeren, met een aantal stokjes in hun hand en stonden op alles wat los en vast zat op blaak te slaan, alsof het trommels waren. En er kwam zo’n goed, verrassends en soms zelfs mooi geluid uit.
Toch bizar wat voor geluid je uit voorwerpen kunt halen en met enig talent uberhaupt muziek kan maken.
Ik kon er helaas geen foto van maken, maar ik ga hier zeker eventjes een filmpje over zoeken!
Filed under: sound | Leave a Comment
powerpoint senses
de powerpoint van mijn deel van onze zeepwinkel senses:
De douchecabines
Ik moet toegeven dat ik de voortgang van onze opdracht niet zo goed bijgehouden heb
Ik werk dit morgen bij:)
Filed under: Zonder categorie | Leave a Comment
aftellen
over 4 daagjes, 23 uurtjes en 2 minuutjes ben ik JAARIG!
19!
paarty paarty!
Filed under: Zonder categorie | Leave a Comment
morgen ga ik zeilen, morgen ga ik zeilen!!:)
morgen ga ik het eens écht leren..
Eigenlijk best bizar, want vorig jaar ben ik al met 3 vriendinnetjes 8 dagen naar de Sneekweek geweest, met de verwachting: zo moeilijk is zeilen niet, kunnen wij wel. Na eerst een proeflesje gehad te hebben van 1,5 uur gingen wij gedurfd het water op. Waarna we als een dolle begonnen te geipen en overstag gingen. Iedereen begon te gillen en als een dolle ging het zeil weer naar beneden, “dit wordt de komende week varen op de motor”
Maar gelukkig is iedereen met de sneekweek zo vriendelijk en hebben wij diezelfde dag nog een zeilinstructeur kunnen vinden die ons op een wat rustiger water alles nog eens goed heeft geleerd… We hebben vorig jaar Sneekweek wel overleefd, maar een maandje geleden hadden wij weer een bootje gehuurd, voor mijn vriendinnetje haar verjaardag, maar toen werd er ook nog op ons gewed dat wij niet levend terug zouden komen. Alleen omdat we blond zijn ofzo?
In elk geval, die dag liep bizar slecht af, 3 keer worden gesleept, 2x motor uit elkaar moeten halen.
Nu wordt het dus echt eens tijd om goed te leren zeilen, afzonderlijk, op ons zelf.
Ik hoop dat het morgen goed gaat:)
Filed under: Zonder categorie | Leave a Comment
Dát liedje
Er zijn soms van die liedjes…. liedjes die de hele dag door je hoofd blijven gaan en die tot ergernis van je huisgenootje aan toe wordt gerepeat gerepeat en gerepeat, waarna hij blij is dat je EINDELIJK een nieuw liedje heb gevonden die je wel leuk vind, maar niet zo leuk om te blijven repeaten..
Nu zat ik vanmiddag door de regen in de tram en ging aan de tramconducteur vragen of ik in tram 7 zat richting woudestijn, waar ik een of ander deuntje van de achtergrond hoorde komen. DAT LIEDJE! ik ging weer terug zitten en betrapte mezelf erop dat ik weer dát liedje zat te neuriën.
Kan ik weer opnieuw beginnen met afkicken:)
<a href=”http://“>hét liedje
Filed under: Zonder categorie | Leave a Comment
Artikel stadsstranden
Ik kwam net toevallig nog een artikel tegen in de Elsevier over het strand aan de Maas.
Blijkbaar staat het strand aan de Maas in de top 10 van leukste stadsstranden en is het ook het eerste stadsstrand in Nederland en volgde daarna pas de grote steden als Amsterdam ed.
Wat is Rotterdam toch ook vernieuwend:)
Filed under: Zonder categorie | Leave a Comment
Uitwaaien in Rotterdam
Zondag kwam ik na een vermoeiende dag werken thuis. Wat wil je nou liever dan daarna uit te kunnen puffen op het strand? Niets dus!
Maar aangezien ik in Rotterdam woon en het al vrij laat was, ligt dit dus erg moeilijk. Maar wat het leuke nou aan Rotterdam is, is dat ze zo experimenteel zijn en met de leukste nieuwe kunstzinnige en culturele kiekjes en plekjes komen. Natuurlijk: Strand aan de Maas.
Rotterdam staat bekend als havenstad en die met de Tweede Wereldoorlog is plat gebombardeerd. Mooie grachtjes en gezellige nostalgische en burgelijke terrasjes zijn hier moeilijk te vinden, laat staan een strand. Maar dat strand weten ze hier elke zomer weer naar Rotterdam te halen. Ze storten gewoon elke keer weer wat zand aan de rand van de maas, je legt wat zitzakken en hangmatten meer en je hebt al een kleine sfeer van het strand. Voordeel er ook aan, Rotterdam leeft altijd, dag en nacht, dus ook wel leuk dat ik na mn werk niet alleen nog eventjes kon chillen in de zitzakken, maar daarna ook nog eventjes een drankje kon doen onder het genot van wat muziek in de discotheek met veranda boven het strandje.
Alleen wat ik toch jammer vind dat er zo nu en dan een toeterende jachthaven langskomt en dat je geen verkoeling kan vinden in het zoute water.
Bekijk hier ook eventjes hun site:
het strand in Rotterdam is weer open!
Filed under: Zonder categorie | Leave a Comment
Vandaag is mijn dag.
Gisteren trouwens ook,
en Morgen overigens weer, sowieso!
Misschien pept deze gedachte me misschien wel wat op:)
Filed under: Zonder categorie | Leave a Comment
Heb je ook weleens zo’n week dat alles tegenzit?
Nou ik wel, die week is namelijk deze week aangebroken!
Daarom ben ik op school maar achter de computer gekropen en dacht ik: laat ik eens die frustraties in mijn blog stoppen en me proberen te vermaken op het internet..
Het is vandaag namelijk 12 juni, zou een heerlijke dag moeten zijn, maar nee hoor, het regent! ALWEER! weer deze zomer kan ik niet mijn leuke zomerbroekjes uit de kast halen (net als vorig jaar)
De week die 2 weken voor de vakkenbeoordelingen ligt, de stress slaat toe. Ik ben namelijk al erg chaotisch en begin vaak op het laatste moment, maar nu alles over 2 weken af moet zijn, slaan de stressvlekken spontaan in m’n gezicht.. Maandag had ik mijn foto’s voor digitale fotografie laten ontwikkelen bij de HEMA, na eerst een aantal keren die computer te hebben vast laten lopen, dacht ik, ik zoek mijn troost in een lekker broodje. Misschien dat de computer het zo wel doet, maar ze hadden niet het broodje dat ik wilde, ik terug op weg naar de computer staan er een aantal buitenlanders voor mijn computer die de taal van het ding niet begrijpen met daarnaast twee oude mensen op leeftijd, die natuurlijk ook niet alles begrijpen van de nieuwste snufjes, waar is de tijd gebleven van dat je je fotorolletje gewoon af kan geven, vraagt de man nog.. Dan loopt vervolgens WEER de computer vast, na drie kwartier verder eindelijk het bonnetje te hebben gehad dat ik mijn foto’s een uur later op kan komen halen, verlaat ik de hema een beetje tevreden.. Kom ik dat uurtje daarna terug, blijken mijn foto’s helemaal niet ontwikkeld te zijn zoals ik wilde, maar veel donkerder en zachter..
Ik zal eventjes 2 foto’s van mijn fotoshoot op internet zetten, nog onbewerkt:

Toen om het gestress voort te zetten, moest ik voor woensdag mijn herkansing voor kunstgeschiedenis af hebben, maar niet alleen mijn herkansing, ook nog eens de nieuwe opdracht. Ik zo vergeetachtig als ik ben, was ik dit natuurlijk vergeten. Maandagnacht doorgewerkt dik zitten stressen, met het voornemen: voor dinsdag koop ik redbull! Vervolg: dinsdag weer zitten stressen, moesten we vervolgens voor dit vak onze maquette in elkaar zetten, we wilden wat plaatjes op sheets printen, dus wij een half uur voor de les langs harolds, komen we bij de printshop aan, blijken we de verkeerde sheets te hebben voor die printer, dus hup weer terug naar harolds om nieuwe sheets te halen, waarbij vervolgens als we weer terug bij de printshop komen, debbie te vroeg op opdracht verzenden drukt en heel de printer vastloopt met een boze reactie van de werknemer dat hij voor ons hoopt dat de printer niet stuk is. Eindelijk komen we weer aan op school en kunnen we de maquette weer in elkaar zetten, waarbij we uiteindelijk nog maar een uurtje hebben om snel te fotograferen (die zijn volgens mij gelukkig wel goed gelukt:)) gelijk hup snel naar huis, om verder te werken aan mijn kunstgeschiedenisopdracht. Ik had mezelf maar voorgenomen, dit wordt nachtwerk en dat ga ik met mn verse redbulletjes ook eens volhouden. Wat gebeurd er dus tegen klokslag 12 in de nacht, INTERNET VALT UIT! de handen in het haar, hoe kan dit? Internet valt serieus NOOIT uit! En net nu ik het nodig heb, valt het opeens uit! voor 3 uur lang, ben heel het huis doorgelopen, zat op een gegeven moment met 3 laptop’s in mijn kamer en internet weigerde maar! Ik om 5 uur ’s ochtends dus weer uit mijn bedje, zonder echt te kunnen hebben geslapen, omdat ik zo strak stond van de red bull. Heb ik het de volgende ochtend dus net af voor ik wil vertrekken, moet ik alleen nog 1 kantje uitprinten. LOOPT WORD VAST! WEG BESTAND!
Nou ging ik dus vandaag met een wat beter gevoel naar school, omdat ik gisteren nog wat slaap heb ingehaald, krijg ik een uitbrander van mijn fashionleraar. Ik met een slecht gevoel naar de uni, voor een gesprek voor het gidsen tijdens de Eurekaweek (is de introductieweek van Rotterdam), kan mijn partner niet komen. Dus ik snel haar tweelingzusje gebeld, die gelukkig,GELUKKIG! wel kon, als een dolle naar het gesprek. Valt dat gesprek ook nog eens tegen en vertelt ze ons dat er nog mensen voor het gidsen moeten afvallen, we verlaten het gesprek dus met een slecht gevoel.
Maar aangezien het vandaag dus regent, wilde we niet zo graag de straat op, dus wilden we maar gaan studeren op de uni, maar door alle tentamens, waren letterlijk ALLE computers bezet. Dus wij als een dolle op de fiets naar de metro, hopend zo naar blaak te kunnen, houdt een conducteur ons tegen: “Jullie mogen niet met de fiets de metro in”, moesten we onze fietsjes op het station achter gelaten, die in Rotterdam nou niet bepaald veilig staat. Stappen we beteuterd de metro in, met de gedachte: zit het ons nou echt zo tegen?En jaaa hoor! De metro de verkeerde kant opgenomen!
Echt, ben ik nou echt zo’n pechvogeltje? Of klopt het gezegd: na regen komt zonneschijn? Kom ik volgende week dan misschien een goede week tegemoet?
Ik hoop het in ieder geval wel!
Filed under: Zonder categorie | Leave a Comment
zoek
-
Blogroll







